Magnetyczne nieszczęście

Drogie Zespoły supermagnete,

Nie mam tak naprawdę do zgłoszenia żadnego zastosowania supermagnesu, raczej pewnego rodzaju nieszczęśliwe zdarzenie. Wydarzyło się ono podczas rozpakowywania „Rächermagneten” w moim pokoju (patrz czerwone kółko na zdjęciu). Zanim jeszcze całkiem odłożyłem opakowanie na bok (u nas wszystko się zachowuje), Herbert Ottos Garbus walnął w ścianę mojego pokoju. Był właśnie w drodze po precelka do piekarni. Przypuszczam, że jego znany z powolności styl jazdy stał się jego zgubą. Może to też jednak wynikać z wciąż bardzo solidnej jakości blach Garbusa. Moi rodzice twierdzą, że powinienem znowu odczepić Garbusa. Uważam jednak, że to nie jest moje zadanie – w końcu zawsze potrzeba dwojga, kiedy coś się przyciąga.