Pomoc do bigowania i klejenia

Jak małe magnesy umożliwiają konstruowanie złożonych geometrycznych figur z papieru

Wpis od: J.B., München, Niemcy

Online od: 16.02.2009

ikosaedr

Jeśli próbuje się składać z papieru/tektury (lub innego łatwego w obróbce materiału) bryły puste w środku, to (przynajmniej w przypadku brył zamkniętych) prędzej czy później dochodzi się do momentu, w którym pozostałych klapek do klejenia po prostu nie da się już ładnie skleić: dwóch łączonych elementów nie da się ścisnąć palcami z obu stron. Jedna ze stron znajduje się bowiem wewnątrz bryły.

Jeśli chodzi tylko o proste bryły (na przykład sześcian), to te ostatnie zagięcia da się zazwyczaj jakoś „dopchnąć kolanem”. Przy bardziej złożonych, a zwłaszcza przy małych bryłach (jak skomplikowany rombokuboktaedr w ochronnym kartonowym sześcianie) jest to jednak dużo trudniejsze.

Oczywiście, jak zawsze, z pomocą przychodzą supermagnesy (Q-05-04-01-G, S-03-01-N lub inne): najważniejsze, żeby były małe, miały stosunkowo duże namagnesowane powierzchnie i były tanie :-).

Po prostu w „newralgicznym punkcie”, w którym nie da się już porządnie unieruchomić ostatnich zakładek kleju, umieścić jeden z małych magnesów przez pozostały otwór w korpusie. Odpowiednie miejsca unieruchomić klejem i zamknąć korpus.

Następnie przeciągać po zewnętrznej stronie nad miejscem klejenia drugi magnes (lub ferromagnetyczny przedmiot, na przykład długopis) jako przeciwwagę. Magnes dociska od wewnątrz zakładkę kleju i zapewnia dobre przyleganie.

Niestety magnesu nie widać wewnątrz korpusu, ale na tym filmie można zobaczyć, że przyciąga go długopis.

Zaleta: Nawet bardzo złożone geometrie można czysto skleić aż do końca, a gotowy element można na przykład przymocować do lodówki.

Wada: Magnes pozostaje w z mozolem wykonanej figurze aż do jej zniszczenia (z drugiej strony oczywiście zwielokrotnia to jej wartość...).

W przypadku pudełka kartonowego (osłona ochronna na rombokuboktaedr) bardzo pomocne okazały się również Magnesy kostki W-05-G: unieruchamiały miejsca klejenia niczym miniaturowe ściski stolarskie. To praktyczne rozwiązanie, ponieważ sztywniejszy karton niechętnie się wygina i ma tendencję do ponownego rozchodzenia się w miejscach klejenia, które nie zdążyły jeszcze całkowicie wyschnąć.